Hierom:
- een klassiek verhaal gebracht voor lezers van vandaag zonder aan magie of betekenis in te boeten
- rijkelijk geïllustreerd door de onstuitbare Jeska Verstegen
- Tiny Fisscher geeft de filosofische vragen, absurde sitiaties en taalspelletjes opnieuw glans
Prangende vraag: Ben ik vannacht zomaar ineens totaal veranderd?
Eerlijk: ik ben geen grote Alice-fan, maar wanneer Tiny Fisscher een klassieker (uit 1865!) onder handen neemt voor een hervertelling, dan ben ik graag van de (thee)partij. Want Fisscher is niet aan haar proefstuk toe en bewees meermaals dat ze vergeten klassiekers zoals o.a. Sindbad de Zeeman en Dokter Dolittle opnieuw glans kan geven.
De vertelstem van Tiny Fisscher is poëtisch, speels en filosofisch. Ze is meester in het observeren van en spelen met taal. Voeg daarbij nog het onstuitbare talent en de soms dromerige, maar vaak krachtige en kleurrijke beelden van illustrator Jeska Verstegen en je hebt een droomcombi.
Dus: Alice komt terecht op een plek waar iedereen ‘zo gek is als een deur’. Doorheen het verhaal krimpt en groeit ze dat het een lieve lust is (best vermoeiend vind ik dat) en daarmee komen ook de vragen die in het boek worden aangeraakt: Wie ben ik? Ben ik iemand anders als toen ik vanochtend wakker werd? Is Alice op zoek naar haar eigen vorm? Of speelt de tijd een spelletje?
De nieuwsgierige Alice wordt in het rond gecommandeerd, maar weet altijd veel vragen te stellen. Helaas zonder al te veel antwoorden. Daar kan een filosoof wel weg mee, zeker omdat de gesprekken met o.a. de rups (“Ik raad je aan eens wat verder te kijken dan je neus lang is”), de hoedenmaker (Zeggen wat je bedoelt is niet hetzelfde als bedoelen wat je zegt) en de treurpad (die les kreeg in misschiedenis, aandrijfkunde en strandvaardigheid) filosofisch van aard zijn en alle logica tarten.
‘Oké,’ zei de kat. Dit keer vervaagde hij heel langzaam, te beginnen bij het puntje van zijn staart, tot op ’t laatst zijn grote grijns in het niets oploste. Verwonderd keek Alice naar de lege plek op de tak. Ze had al vaker een kat zonder grijns gezien, maar een grijns zonder kat, dat was voor het eerst!’
De originele beelden van Jeska Verstegen zitten vol verwijzingen en details: ogen die Alice begluren, theekopjes of doodskoppen als kelk,…zo voegt ze een laag spanning toe.
Fisscher en Verstegen katapulteren Alice niet alleen in een konijnenhol, maar brengen een klassiek verhaal naar lezers van vandaag zonder aan magie of betekenis in te boeten. Daar zorgt ook de deskundige vormgeving van Steef Liefting voor. Je voelt het maakplezier vanaf de titel tot het laatste punt. De toevoeging waar enkele personages nakaarten (nakaarten!) maakte voor mij het boek helemaal af. Want zeg nu eens eerlijk: weet er iemand waar dit verhaal eigenlijk over gaat?
Alice tuimelt in Wonderland (7+)
Tiny Fisscher (tekst) | Jeska Verstegen (ill.) | ISBN 9789062225842 | Volt | 2026 | 153 pag.
Met dank aan uitgeverij Volt voor het recensie-exemplaar.
Denk je bij het aankopen van die fijne kinderboeken ook aan de lokale handelaar? Bestel je boek bij een boekhandel via Confituur Boekhandels, Standaard Boekhandel of de vele kleine gespecialiseerde boekhandelaars dichtbij huis.
