“Wanneer je bang bent voor iets, maar het toch doet…dan ben je dapper.”

Vandaag hielden we de kick-off van de workshopreeks Op Denkavontuur! in ’t Gasthuis van Wijnegem. Een groepje nieuwsgierige kinderen ging er filosoferen. Voor velen was het de eerste keer.

Dat is natuurlijk spannend, maar misschien was het verhaal van Kikker en Pad die bergen beklimmen, oog in oog komen te staan met een slang, onder een lawine worden bedolven,… nog spannender. Het verhaal van Arnold Lobel is een uitstekende starter om na te denken over dapper en bang zijn. Kan je dapper en bang zijn tegelijkertijd? (natuurlijk wel) Is bang zijn ook voor iets goed? (ja hoor, want als je niet bang bent voor een vulkaan en je gaat wandelen wanneer die uitbarst, dan ben je dood). Zijn kinderen banger dan volwassenen? (misschien wel, want hoe ouder je bent, hoe meer je weet en dan moet je minder bang zijn. Of misschien net meer?).

En zo gingen die kinderen maar verder. Ontdekken en onderzoeken wat het nu is wat ons bang maakt, of dapper, of het hoort bij het leven of niet.

Het werd een geweldige eerste kennismaking. We kwamen er niet uit of Kikker en Pad nu dapper waren (de meeste kinderen vonden eerder van niet). Dat is ook niet erg. Die verwarring hoort nu eenmaal bij filosoferen.  Eén ding weet ik wel zeker: durven denken…dat is dapper!

Wil je ook aan de slag? Ik gebruikte dit filmpje. Het verhaal ‘Reuzen en draken’ is ook te vinden in het boek Kikker en Pad zijn altijd samen.